W 1629 malarz rozpoczął prace nad 4 obrazami dla klasztoru franciszkanów w Sewilli (cały cykl obejmuje 8 płócien 4 pierwsze wykonał Herrera st.), przedstawiającymi sceny z życia św. Bonawentury (m.in.: Św. Bonawentura z aniołem, 1629 Gemaldegalerie, Drezno; Wystawienie ciała św. Bonawentury, 1629 Luwr, Paryż). Za jedno z najwybitniejszych dzieł artysty uważany jest obraz Apoteoza św. Tomasza z Akwinu (1631 Museo Provincial de Bellas Artes, Sewilla), przeznaczony do gł. ołtarza kościoła przy kolegium Św. Tomasza. Kompozycja, przedstawiająca uroczystość powołania kolegium (1517) przez dominikanina kard. Diego de Deza i ces. Karola V, podkreślać miała znaczenie św. Tomasza jako Doktora Kościoła oraz rolę kolegium w rozpowszechnianiu jego myśli. Uznanie zdobyły także romant. wizerunki świętych kobiet (Św. Małgorzata z Antiochii, 1635-40 National Gallery, Londyn; Św. Apolonia, 1636 Luwr, Paryż; Św. Elżbieta Portugalska, 1640 Prado, Madryt), w których artysta w wyjątkowy sposób eksponował stroje, ukazując bogactwo tkanin, draperii i haftów.