Nie ma czasami handlu.

Relacja taka ma naturalną tendencję do osuwania się w stosunek typu Ja-To. Istnieje też najdoskonalsze spotkanie z wiecznym Ty, utożsamianym z Bogiem, przy czym wieczne Ty przeziera spoza każdej relacji dialogicznej, a zatem Boga spotyka się nie w mistycznym uniesieniu, lecz w codziennych spotkaniach. Buber twierdził, że tego typu religia Ja-Ty znalazła najlepszy wyraz w autentycznym judaizmie, w Biblii, która była dla niego wielkim dialogiem, oraz u chasydów, którzy uczyli jego zdaniem, jak spotykać Boga w codziennych działaniach. Jako drugi obok Rosenzweiga najważniejszy przedstawiciel żyd. odrodzenia, Buber różnił się od autora Gwiazdy zbawienia nie tylko poglądami polit. (był syjonistą), lecz także przekonaniem, że rytualne prawo nie jest koniecznym elementem żyd. nauki. Na Buberze, który wyemigrował do Palestyny w latach 30., kończy się f.ż. uprawiana w świecie niemieckojęzycznym.