Powojenny rozwój f.ż. wiąże się przede wszystkim z ośrodkami w USA i Izraelu. Prócz tradycyjnych problemów, wiążących się z próbą filoz. przemyślenia aktualności i sensu nauk judaizmu, pojawiły się w f.ż. takie tematy jak znaczenie powstania państwa Izrael czy sens Zagłady. Wobec erozji granic wspólnot rel., definicja f.ż. stała się bardziej problematyczna. Wspomnieć należy o 4 myślicielach, których zaliczenie do f.ż. budzi chyba najmniej wątpliwości. Emmanuel Levinas (1905-95), jeden z najważniejszych filozofów fr. XX w., konsekwentnie korzystał w swojej filozofii z inspiracji rel. tradycją żyd., choć swoje gł. prace Całość i nieskończoność (1961) oraz Inaczej niż być (1974) przedstawił jako dzieła filozoficzne. Levinas był też autorem zbioru esejów Trudna wolność (1963), otwarcie poświęconych problemom judaizmu we współcz. świecie, a także sporej liczby talmudycznych interpretacji. Między tymi pismami a dziełami stricte filoz. istnieje pełna ciągłość.