Od 1566 pracował w Rzymie, malując freski, sceny rel., mitol. i alegoryczne (m.in. w Villi Farnese w Caprarola i Villi d’Este w Tivoli). Międzynarodową sławę Z. ugruntowały podróże do Francji (1573-74), Niderlandów (1574-75) i Anglii (1575). W 1575-79 powstało gł. dzieło Z., freski Sąd Ostateczny w kopule Santa Maria del Fiore we Florencji (rozpoczęte 1571-74 przez G. Vasariego, zrealizowane wg jego koncepcji). W 1580-81 na zlecenie papieża Grzegorza XIII wykonał freski w Cappella Paolina na Watykanie (m.in. Wizja św. Pawła). W 1582 powstał fresk Poddanie Fryderyka Barbarossy papieżowi Aleksandrowi III (Pałac Dożów, Wenecja). Od 1583 Z. przebywał w Rzymie, w służbie papieża Grzegorza XIII, 1585-88 w Hiszpanii, jako malarz dworski króla Filipa II (m.in. obrazy do ołtarza gł. San Lorenzo w Escorialu, np. Wniebowzięcie NMP 1587).