W 1588 powrócił do Rzymu, gdzie po 1590 realizował liczne zlecenia (m.in. płótno Aniołowie oddający cześć Trójcy Świętej 1592 Il Gesu, Rzym). Z. zajmował się także działalnością budowlaną i arch.: 1593-1603 przebudował i dekorował wnętrza w Palazzo Zuccari w Rzymie (m.in. Apoteoza rodziny Zuccari). Był zaprzyjaźniony z wybitnymi architektami, A. Palladiem i G.B. Vignolą. W [...]
Od 1566 pracował w Rzymie, malując freski, sceny rel., mitol. i alegoryczne (m.in. w Villi Farnese w Caprarola i Villi d’Este w Tivoli). Międzynarodową sławę Z. ugruntowały podróże do Francji (1573-74), Niderlandów (1574-75) i Anglii (1575). W 1575-79 powstało gł. dzieło Z., freski Sąd Ostateczny w kopule Santa Maria del Fiore we Florencji (rozpoczęte 1571-74 [...]
Zuccaro, Zuccari, Zucchero, Federico, ur. ok. 1539, Sant’Angelo in Vado, zm. 20 VII 1609, Ankona, wł. malarz, rysownik, teoretyk sztuki; jeden z najwybitniejszych twórców rzym. manieryzmu. Kształcił się w Rzymie u brata, malarza Taddeo, z którym współpracował m.in. przy dekoracjach freskowych w Villi Farnese w Caprarola (1561-66). W 1566-69 pozostawał w służbie kard. A. Farnese. [...]
W dziedzinie socjologii religii zajmuje się m.in. badaniem wartości rel. i moralnych, problemami sekularyzacji i pluralizmu rel., pozycją i rolą Kościołów w społeczeństwach pluralistycznych, socjol. teorią religii i Kościoła, w dziedzinie porównawczej teologii pastoralnej badaniami nad miejscem i rolą Kościołów w Europie Środkowowsch., socjologią i teologią kapłaństwa, problemami doradztwa i kierowania wspólnotami kośc., teorią teologii [...]
Zulehner [cule:nr] Paul Michael, ur. 20 XII 1939, Wiedeń, austr. teolog, socjolog, ksiądz; 1975-84 prof. teologii pastoralnej na uniw. w Pasawie (Niemcy), od 1984 prof. teologii pastoralnej i kerygmatycznej na Katol. Fakultecie Teol. w Wiedniu. Założył Pastorales Forum zur Forderung der Kirchen in Ost(Mittel)Europa (Forum Pastoralne dla popierania Kościołów w Europie Środkowowsch.), Inst. Kośc. Badań [...]
Żwa-nag [szanag; tybet., 'czarne czapki']:
1) linia reinkarnacji w ramach szkoły buddyzmu tybetańskiego bKa’-rgjud-pa; wg tradycji czarną czapkę, zw. “czapką diamentową” (żwa-nag-rdo-rdże, sanskr. wadźra mukut), wykonaną z włosów 100 tys. dakiń, ujrzał w cudowny sposób chiń. ces. Yongle (1403-24) podczas pobytu w Chinach swego mistrza, V Karma-py De-bżin-gszegs-py (1384-1415); aby mistyczna czarna czapka była widoczna dla [...]
Żychiewicz Tadeusz, pseud. Ojciec Malachiasz, T. Zych, T. Żmuda, ur. 12 I 1922, Bratkowice k. Rzeszowa, zm. 11 XI 1994, Kraków, historyk sztuki, publicysta rel., eseista; podczas II wojny świat. ukończył Szkołę Techniczną; od 1942 żołnierz AK, podchorąży; od 1949 studiował historię sztuki na Uniw. Jagiellońskim, od 1952 pracownik nauk. w Zakładzie Historii Sztuki tamże, [...]